Toegankelijkheid: enorm belangrijk voor iedereen.

Als je met een kinderwagen of rolstoel door onze dorpen en steden wandelt merk je het snel: heel veel pleinen, stations, gebouwen en andere openbare plaatsen zijn moeilijk toegankelijk.

Voor een grote groep mensen is dat een dagelijks probleem. Mensen met een beperking bijvoorbeeld. Ouders met een buggy. Mensen die minder mobiel zijn of gewoon een tijdelijke blessure hebben. Voor hen zijn er elke dag hinderpalen. Op de stoep, in gebouwen of stations.

Niet alleen voor mensen die moeilijker kunnen stappen trouwens. Meer dan 25% van de bevolking heeft ergens een eigenschap die afwijkt van de norm: iets minder goed kunnen zien, horen of meer gevoelig zijn voor bepaalde prikkels. Toegankelijkheid draait dus om dingen te ontwerpen zodat ze voor iedereen geschikt zijn.

Ik vind het belangrijk dat iedereen de vrijheid heeft om te gaan en staan waar hij wil. Zo maakt iedereen pas echt deel uit van onze samenleving. Voorbeelden in het buitenland tonen dat het kan. Daar ga ik dus voor zorgen.


 

Noorwegen is koploper in de wereld op het vlak van Universeel Ontwerp. Dit filmpje legt uit waarom.

Hoe kunnen we dat doen? Universeel ontwerp. 

Universal Design (universeel ontwerpen) betekent eigenlijk gewoon dit: goed nadenken over hoe we onze openbare gebouwen en openbare plaatsen ontwerpen, zodat iedereen ze kan gebruiken.

Dat begint dus bij de ontwerpfase. Als de overheid bijvoorbeeld een plein renoveert, moet het erop letten dat het toegankelijk is voor iedereen. Zo zijn er achteraf ook geen dure aanpassingen nodig. En als je het voor één groep toegankelijk maakt (bijvoorbeeld: voor rolstoelgebruikers) is het meteen toegankelijk voor een hele grote groep andere mensen (bijvoorbeeld mensen met een kinderweg, stelten, etc.).

 


 

Een voorbeeld

Hier rechts zie je het Vlonderpad in mijn thuisstad Diest. Een prachtig fonkelnieuw voetpad langs de Demer, met mooie LED-verlichting. Eén probleem maar: zoals je hieronder ziet, geraak je de steile trappen nooit op in een rolstoel. Of met een kinderwagen. En ook niet wanneer je moeilijk te been bent. Nochtans ligt in Mechelen een gelijkaardig voetpad dat wel volledig toegankelijk is voor iedereen.

Het stadsbestuur had hier rekening mee moeten houden bij het maken van pad. Want de enige manier om er nu nog iets aan te doen, is een met dure en onhandige schuine helling. Dat kost dus veel meer. Beter dus om op voorhand aandacht te hebben voor universeel ontwerp.

Er bestaat al heel wat spelregels rond toegankelijkheid van plaatsen en gebouwen. Toch blijft het bij veel bouwprojecten op de achtergrond. Zelfs als die door de overheid gedaan worden. Dat moet beter. Het is dus niet zozeer een kwestie van nieuwe regels te maken, wel ervoor te zorgen dat de politiek er veel meer aandacht aan schenkt.

De organisatie Inter Vlaanderen heeft daarom het label "toegankelijke gemeente" in het leven geroepen. Helaas zijn er in heel Vlaanderen nog maar 25 gemeenten op een totaal van 308 met dit label. Dat toont nog maar eens dat toegankelijkheid en universeel ontwerp meer aandacht verdienen.


 

Het gaat over vrijheid.

Een omgeving maken die niemand beperkingen oplegt. Dat is het uiteindelijke doel van Universeel Ontwerp. Dat is geeft vrijheid aan een grote groep mensen.Iedereen kan een gebruiksvriendelijke, veilige en comfortabele leefomgeving gebruiken.

De overheid heeft daar een grote rol in te spelen. Want het zijn gemeentebesturen die wegen, pleinen en parken aanleggen.

Ik wil dat bij ons laten indringen. In mijn gemeente Diest en via de provincie Vlaams-Brabant. Zodat iedereen kan gaan en staan waar hij of zij wil.

Een voorbeeld hoe het wel kan in Oostende bij "Zon, zee, zorgeloos". Geweldig project met als doel om strand en zee toegankelijk te maken voor iedereen. Slimme stroken (ook handig voor buggies), aangepast vervoer en een fantastisch team. Top


 

Meer weten?